313 Resulün İsmi Şerifleri - El Yazması

313 Resulün İsmi Şerifleri - El Yazması A‘meş (Radıyallâhu Anh) tarîkiyle Enes *(Radıyallâhu Anh)*dan rivâyet edildiğine göre: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى بَعَثَ بِالْحَقِّ إِلَى عِبَادِهِ ثَلَاثَ مِائَةٍ وَثَلَاثَةَ عَشَرَ رَسُولًا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ مَنْ أَحْصَى أَسْمَاءَهُمْ وَكَتَبَهَا وَجَعَلَهَا حِرْزًا وَجَبَتْ لَهُ شَفَاعَتُهُمْ وَلَمْ يَظْفَرْ بِهِ عَدُوٌّ وَلَوْ عَادَاهُ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ.» “Şüphesiz Allâh-u Te‘âlâ müjdeci ve uyarıcı olarak kullarına hak ile 313 rasûl göndermiştir. Her kim onların isimlerini sayar ve yazarak koruma (muskası) yaparsa, onların şefâati kendisine vâcip olur. Göklerin ve yerin halkı ona düşmanlık etse de hiçbir düşman ona gâlip gelemez.” (Muhammed Hakkî en-Nâzillî, Mefze ‘u ’l-halâik ve menbe ‘u ’l-hakâik, sh:74) Muhammed Hakkî en-Nâzillî *(Rahimehullâh)*ın beyânı vechile; her mümin erkek ve kadının; (belâlardan) kurtuluş yoluna ve (musîbetlerden) halâs esbâbına (sebeplerine) sarılıp gayret etmesi gerekir. İşte bu sebeptendir ki (adetleri 313 olan rasullere) tâzim ederek, kendilerini (zât-ı âlîlerini) yücelterek, peygamberliklerine hürmet ederek, yüce himmetlerinden medet umarak, mukaddes ruhlarından yardım isteyerek, ALLAH ve Rasulu katında onların aracılığı ile şefâat isteyerek, dünyâ ve âhiret işlerinin kendisine kolay kılınması, özellikle bütün hayır kapılarının açılması, rahmet ve bereketin inzâli, şerlerin ve âfetlerin kendisinden uzaklaşması ve onların (yüce rasullerin) ruhları ile ünsiyet kurmak için her kim onların (313 rasûlün) isimlerini yazar(ak muska yapıp üzerinde taşır) ya da evine koyarsa, şüphesiz o kişi bu sırlara ve fazîletlere nâil olur. Bu rasullerin isimlerini taşıyarak ya da okuyarak bu esrâra nâil olunur. Zîrâ bu zatların çoğunun sünnetleri (şu anda) mevcut olmayıp amelleri de bilinmemektedir. Ancak onların isimlerini (yazıp) taşımakla, okumakla ya da eve yâhut bir malın içerisine koymakla onların isimleriyle tevessül edilebilir. Bunu kefene koyarsa kabirde ve mahşerde ölüye fayda eder. Hadîs-i şerîfte şöyle buyrulmuştur: «حَيَاتُهُمْ وَمَمَاتُهُمْ سَوَاءٌ فَهُوَ مُتَصَرِّفُونَ فِي الْأَرْضِ وَالسَّمَاءِ.» “Rasüllerin hayatları da ölümleri de eşittir. Dolayısıyla onlar yerde ve gökte tasarruf sâhibidirler.” (Muhammed Hakkî en-Nâzillî, Mefze ‘u ’l-halâik ve menbe ‘u ’l-hakâik, sh:75-76)