Adı: Mutluluk

Marketin hemen yanında bulunan evin basamağında oturuyordu.Adın ne? dedim çocuğa.Mutlu dedi.Ne güzel ismin varmış. dedim.Ben seçtim. dedi.Nasıl yani? dedim.Gözlerimin içine baktı,Sessizce gülümsedi:Öyle işte! dedi.Sana top alayım mı? dedim.Çikolata daha iyi. dedi.Bekle dedim.Tekrar markete girip çikolatayı aldım,Çocuğa uzattım:Al bakalım...O sırada evin kapısı açıldı, içeriden bir kadın çıktı. Elinde tuttuğu bir çift koltukdeğneğini çocuğa uzattı: Al bakalım Efeciğim, artık gidebiliriz.Çocuk değneklere tutunarak doğruldu ve uzaklaştılar.