Aşkın Gözyaşları 5; Yunus Emre

Bugüne, yarına, hayata ve dünyaya Yunusça bakmaya ne çok ihtiyacımız var... Ne hikâyeler yazıldı benim için, ne şiirler okundu adıma. Sözler söylendi, fetvalar mühürlendi namımaHer yazan kendince bir Yunus hayal etti, kâh âşık Yunus diye anılır oldum, kâh miskin Yunus diye okunur oldum. Kimi şiirlerime tahammül gösteremedi. Kimi ayrılık gayrılık aradı kanımdan cana gelen kelimelerde.Ne âşık Yunus'um, ne de miskin bir derviş. Herkes kendince bir isim verdi ömrüme. Oysa ben Tapduk'un Yunus'uyum.Herkes bin Yunus anlattı...Herkes yüz Yunus yazdı...Ben ise bir Yunus bildim bir Yunus yazdım.İşte bu da benim hikâyem.Doğum ile ölüm arasında sessizliğe çarpan kanadı kan külüne dönmüş hikâyem.İnsanın kendisine doğru yürüdüğü ama varamadığı bir hikâye... Senin hikâyen... Yunusça bir hikâye...