Bir Şehrin Ebabili

Dünyanın sınırlarına yayılan kara duman, kan ve kurşun kokusu. Kara bulutların semayı kapladığı, bombaların gürültüsüyle uyanan masum bir şehir. Zübeyir Çetinkaya, bu şehirde karanlıklara sarılmış zincirleri kırmaya çalışan bir Ebabili ve onu takip eden nice ebabili anlatıyor. Çetinkaya, kanatlarımızı kırsalar da uçmaktan vazgeçmeyeceğiz diye haykıran kalplerin verdiği derin mücadeleyi gösteriyor. Çetinkaya, bu ebabiller için mücadelenin, umut besleyen küçük bir çocuğa duyulan sevgiye benzediğini anlatıyor. Çetinkaya, çocuklar gülümsesin diye kanatlanmanın tarif edilemeyecek kadar güzel bir değer olduğunu vurguluyor. 160 sayfalık bu eser, savaşın ortasında umudu ve direnişi sembolik bir dille anlatan bir tasavvuf kitabı.