Kaf Suresi Işığında İman ve İhsan Şuuruna Ermek

Hurûf-ı mukattaa ile başlayan Kâf sûresi, Mekkî sûrelerin özelliklerine uygun olarak genellikle kısaâyetlerden oluşmaktadır. Cümlelerdeki hazifler ve boşluklar zihni geniş ve derin bir tefekküre sevketmekte, gayb alemine dair tavsifler ve diyaloglar okuyucuyu bu sahnelerin içerisine çekmektedir.Cehennemliklere ve cennetliklere ait bu sahnelerin insanı yaratan Allah'ın (cc) kuluna şah damarındandaha yakın olduğuna ve insanın bütün amellerinin sağ ve sol tarafında bulunan melekler tarafından kayıtaltına alındığına dair bilgilerle kompoze edilmesi, ânın muhasebesine dair etkileyici bir üslup ortayakoymaktadır.Sûrenin en kuvvetli vurgularından birisi de kevnî âyetlerin ve vahyin herkesi değil, tövbe edipRabbine dönen, O'nun (cc) azabından korkan kimseleri doğru inanç ve düşünceye yönelteceğidir. Bubilinç düzeyinin muhasebe-ceza temaları çerçevesinde okunması ise imandan ihsana uzanan geniş biryelpazeye ışık tutmaktadır. Sûre bir bütün olarak ruhu kuşatmakta; insanı, kendisini ve dolayısıylaRabbini tanımaya çağırmaktadır. Kişi bu sûreyi okurken bir anda gözlerini göğe, yere, yediklerineçevirmekte, hayretler içerisinde kalmışken ahiret sahneleri ile tüyleri ürpermekte, tesbih et emri ilezikir ve ibadet iştiyakı artmaktadır.