Kırım Kan Ağlıyor

Kırım Türkleri, İkinci Dünya Savaşı'nın vahşetiyle birlikte iki dehşeti bir arada yaşadı. Hem faşizmin korkunç yüzünü gördüler, hem komünizmin. Yavuz Bahadıroğlu bu romanında, bu unutulmuş acıyı gün yüzüne çıkarıyor. Önce Sovyet Kızıl Ordusu'nun işgaline uğrayan Kırım Türkleri, ardından Hitler Almanyası'nın işgaline maruz kaldı. İki açmaz arasında ezildiler, sürüldüler, gaz odalarında yok edildiler. Zulümden kaçıp Türkiye'ye ulaşmayı başaranları ise başka bir sürpriz bekliyordu. Sovyetler Birliği'ne iade edilecekleri günün geldiği bir ikindi vakti, Boraltan köprüsünden Sovyet tarafına geçmeye zorlandılar. Köprünün ortasını bulamadan Sovyet askerlerinin silahları ölüm kusmaya başladı. Bu sahne, romanın en yürek burkan anlarından biri. Ahmed Cahid'in yüreğine dört mermi birden saplanırken, Muallim Bekir Sami'ye baktığı, ona "Elveda Sami, elveda ağabey" dediği o an, kitabın belleklere kazınan bir sahnesi oluyor. Bahadıroğlu, bu trajediyi unutturmamak için kaleme almış. İki yüz sekiz sayfalık bu roman, Kırım Türklerinin yaşadığı büyük acıyı, tarihin karanlık bir sayfasını gün yüzüne çıkaran, okuru derinden sarsan bir eser.