Mekkeden Doğan Nur

Zulüm insanlık piramidinde zirveleşmiş, cahiliye toplumu tepesi üzerinde alçaldıkça yükseldiğini zannetmişti. Sadık Ünal, gündüzleri geceye dönmüş insanların sırtlarından zulüm kırbacını kaldıracak, merhametle ellerinden tutacak bir şahsın gelmesini dört gözle beklediğini anlatıyor. Ünal, her çeşit ahlaksızlıkla dibe vuran bu dünyada, hasretle doğacak yıldızı gözleyenlerin gece gündüz haber beklediğini gösteriyor. Ünal, Kab bin Lüey gibi isimlerin kavmin seni terk ettiğinde işiten kulak, gören göz olsaydım diye özlemle yakardığını anlatıyor. Ünal, yıl 571de artık vaktin tamamlandığını, gökte Ahmedin yıldızının, yerde ise Hazreti Muhammedin (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) kendisinin doğduğunu anlatıyor. 432 sayfalık bu eser, cahiliye karanlığında bir umudun doğuşunu şiirsel bir dille anlatan bir siyer kitabı.