Tuhfetül-uşşakiyye

Tuhfetü'l-Uşşakiyye, tasavvuf yolunda ilerlemek isteyenler için yazılmış önemli bir eser. Tasavvuf, aşk mesleği olarak bilinir. Bu yolda ilerleyen müridin manevi hayatını disipline etmesi, olgunlaşması ve terakki etmesi için birtakım usuller vardır. "Usulü olmayanın vusulü olmaz" sözü, bu anlayışı özetler. Bu eser iki bölümden oluşuyor. İlki, Uşşakiyye'nin üçüncü piri sayılan Şeyh Abdullah Salahaddin-i Uşşakî'nin kaleme aldığı Risale-i Usul-i Evrad-ı Uşşakiyye. İkincisi ise son devir Uşşakî meşayihinden Manisalı Şeyh Abdurrahman Sami Efendi'nin bu risaleyi genişleterek tercüme ettiği Tuhfetü'l-Uşşakiyye risalesi. Kitap, tarikatın edeb ve erkanını anlatıyor. Taç, hırka, kemer, zikir, devran gibi kavramların ne anlama geldiğini açıklıyor. Bu kavramlar, lâ-mekân ve lâ-nişan âlemini menzil tutan gönül sultanlarının nazarında birer remizdir. Eser, günümüz insanının mana ufkuna şifa niteliğinde bilgiler sunuyor. Prof. Dr. Mahmud Erol Kılıç, eseri Latin harfli Türkçeye kazandırmış. Bu çalışma, yazarın "Anadolu Tasavvuf Tarihine Notlar II (Halvetî-Uşşakîler)" kitabını tamamlayıcı bir bilgi kaynağı niteliğinde. Bu kitap, tasavvuf yoluna gönül vermiş, tarikat edebini ve erkanını öğrenmek isteyen okurlar için yazılmış. Sufi Kitap'tan çıkan bu eser, 160 sayfada derin bir manevi geleneği aktarıyor.