Tekkede Pişmek

Tekkede Pişmek, tekke hayatının içinden anlatılan çarpıcı bir eser. Tarikata girmeyen derviş olamazdı. Dervişlik dereceleri geçilmeden şeyhlik makamına yükselinemezdi. Mürşit ve mürebbi olmak hiç kolay değildi. Her yerde, her işte daima doğruluğu telkin etmek, doğruyu övmek, yalancıyı yermek, bütün tarikatlarda ilk dersti ve baş öğüttü. Tekkenin meydan odası sohbetlerinde verilen tarikat dersleri ve terbiyesi, topluma hep bu olgunlukta insanlar yetiştiriyordu. Onun içindir ki, "Tekke görmeyen, tekkeden geçmeyen meclis adamı olamaz, insan yüzüne çıkamaz" derlerdi. Bozulmaya doğru gittiği zamanlarda bile, bütün terbiye sistemiyle odunu ipek yapan bir yapı halinde çalışan tekkeler, son yıllarda ehliyetsiz eller elinde kalınca bu yüce görevini yavaş yavaş kaybetti. Kapısı herkese açık olan tekkede, usul ve erkanla kurulan koca bir meydan, ruhlara konser veren muhteşem bir mutrib, zikir korosu ve coştukça coşan bir zikrullah alemi hakimdi. Zikrullah, gönüllerde ilahi aşkın çerağını uyandırıyor, bütün kalpleri onarıyordu. Ömrünü tasavvuf ve tekke hayatının bütün yönleriyle kayıt altına almaya adamış ünlü yazar Cemaleddin Server Revnakoğlu'nun makalelerinden oluşan bu derleme, ham ruhların tekkelerde pişerek nasıl insan-ı kamile dönüştüğünü anlatıyor.