Meclisi Meşayıh

Bir Şark siyaseti olarak manevi kişilerin ve kurumların devletin çıkarları ve otoritenin meşruiyeti doğrultusunda desteklerini sağlama siyaseti, önceki İslam devletlerinden miras kalan bir anlayış olarak Osmanlı Devleti'nde de devam ettirilmiştir. Devletin ilk döneminden itibaren padişahların tasavvuf şeyhleriyle kurduğu yakınlık, devlet siyaseti doğrultusunda atılmış bir adım olarak değerlendirilebilir. Mine Durmuş, siyasi ve sosyal etkinlikleri tartışılmaz olan tasavvuf zümrelerinin, devlete karşı yükümlülüklerini yerine getirmeleri şartıyla nasıl manevra alanlarını genişlettiğini anlatıyor. Osmanlı Devleti, kuruluşundan 19. yüzyıla dek tarikatları belli bir serbestlik içinde kontrol etmiş, onların gelişmesine siyasi gündemi doğrultusunda izin vermiştir. Kitap, 19. yüzyılla birlikte değişen dünya şartları ve Osmanlı'nın bu yeni duruma entegre olma çabası içinde tarikatların ve faaliyet merkezlerinin nasıl dönüştüğünü inceliyor. 272 sayfalık bu akademik çalışma, Osmanlı-tasavvuf ilişkisine, tarikatların devletle etkileşimine ilgi duyan araştırmacılar için değerli bir kaynak.