Tasavvufun Altın Çağı

Tasavvufun Altın Çağı, XIII. yüzyıl Anadolu'sundaki tasavvuf düşüncesinin en parlak dönemini anlatan bir eser. Bu yüzyıl, toplumsal karmaşaya ve siyasi sorunlara rağmen bilim ve düşünce hayatında en verimli asırlardan biri. İbnü'l-Arabi ve Sadreddin Konevi'yle gelişen ve metodolojik olarak ortaya konan tasavvuf anlayışı, yeni dönem bilim ve düşünce hayatının izlerini taşıyor. Araştırmacılar bu döneme teozofik tasavvuf adını veriyor. Bu iki büyük isim, kendi dönemlerini tasavvuf ve bütün İslam mirası için bir "altın dönem" olarak görüyor. Herhangi bir tarihsel gelişmenin olgunluğa erişmesinin ardından beklendiği gibi, bu isimlerin ardından şarihler dönemi geliyor. Ekrem Demirli, bu şarihlerin kendilerinden önce yazılmış eserleri, ortaya çıkan düşünceleri ilmi ve manevi tartışmalar sonucunda nasıl şerh ettiğini anlatıyor. Bu şekilde günümüze kadar ulaşan yorum geleneğinin temelleri de bu dönemin hemen ardından atılıyor. Bu kitap, tasavvuf tarihinin en parlak dönemini, İbnü'l-Arabi ve Sadreddin Konevi'nin mirasını merak eden okurlar için yazılmış. Tasavvufun altın çağını derinlemesine tanımak isteyenler için değerli bir kaynak.