Can

Can. Bu, vaktizamanında zengin beyler tarafından fakirlere verilen ortak bir lakaptı, zira can ruh demektir; kırılan garibanların ruhlarından, yani hissetme ve acı çekme kabiliyetlerinden başka hiçbir şeyleri yoktu. Andrey Platonov, Can sözcüğünün aslında zenginlerin fakirlerle alay etmesi anlamına geldiğini gösteriyor. Platonov, beylerin ruh denen şeyin sadece çaresizlik olduğunu düşündüğünü, oysa kendilerinin de candan kırılıp gittiğini anlatıyor; hissetme, çile çekme ve mücadele etme yetenekleri azdı, çünkü bu yoksulların servetiydi. Müdanasız gerçekçiliğiyle yaşadığı dönemde Sovyet rejiminin sansürüne maruz kalsa da Platonov gördüklerini kendine özgü tavrıyla dile getirmekten hiçbir zaman çekinmedi. Joseph Brodsky, çağının Marcel Proust, Franz Kafka, Robert Musil, William Faulkner, Andrey Platonov ve Samuel Beckett isimleriyle hatırlanacağını söylüyor. 208 sayfalık bu kitap, yaşama, inanca ve ilkelere dair bıçak gibi keskin bir roman: Can.